ตอนที่ 195 บ้าไปแล้ว

มู่จิ่วขยับคิ้วเล็กน้อย แล้วก็วางดาบลงอย่างเชื่อฟังจริง ๆ กอดฟู่เวิ่นโจวขึ้นเดินไปยังห้องนอน

“ฮูหยินรอง!”

จิ้นอันร่ำร้องเจ็บปวดปานใจขาด “คุณชายรองจากไปแล้ว! ให้พวกเราส่งคุณชายรองลงดินให้สงบเถิด!”

เวินสือหนิงพลันเก็บดาบใหญ่ของมู่จิ่วขึ้นมา ชี้ไปทางจิ้นอัน เอ่ยอย่างสงบ “หากยังกล้าพูดเพ้อเจ้ออีก ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่”

นางลากดาบใหญ่ไปตลอดทาง เดินตามหลังมู่จิ่ว

ไม่มีผู้ใดกล้าขวาง

ทุกคนน้ำตานองหน้า ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรจึงจะกันฮูหยินรองจากการแตกสลาย

ปฏิกิริยาของเวินสือหนิงเป็นสิ่งที่แม้แต่หมอเทวดาเลี่ยวก็คาดไม่ถึง

นางสงบเยือกเย็นอย่างผิดปกติ

หรือพูดอีกอย่าง คือมีความบ้าคลั่งที่น่ากลัวและเงียบสงบอย่างหนึ่ง