ตอนที่ 168 ชิงชัง

วันรุ่งขึ้น ก็เคลื่อนศพฮูหยินผู้เฒ่า

ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆดำทอดต่ำ ราวกับแม้แต่ฟ้าดินก็ไว้อาลัยต่อการจากไปของฮูหยินผู้เฒ่า

ด้วยเหตุที่ร่างกายของฟู่เวิ่นโจวยังไม่แข็งแรง พิธีทั้งหมดจึงจัดอย่างเรียบง่าย

เรื่องราววุ่นวายใหญ่โตถึงเพียงนี้ แม้ฟู่เวิ่นโจวจะมีคุณความดี แต่ความผิดของฟู่เยี่ยนซิวก็มิใช่น้อย ยังไม่รู้ว่าฝ่าบาทจะทรงตัดสินอย่างไร เหล่าญาติวงศ์สายรองต่างหวั่นใจ มาถึงก็มากันไม่น้อย แต่ล้วนวางท่าคอยดูสถานการณ์และรักษาระยะห่าง

เมื่อถึงเวลาคัดเลือกผู้ประคองโลงศพ กลับไม่มีผู้ใดเอ่ยเสียง บางคนถึงกับหลบไปไกล ไม่ยอมเข้ามาใกล้

โจวหลี่เซี่ยวเห็นดังนั้น ยังไม่ทันรอให้ฟู่เวิ่นโจวเอ่ยปาก ก็โบกมือใหญ่

“นับข้าด้วยคนหนึ่ง!”

ผู้คนต่างมองเขาด้วยความประหลาดใจ