ตอนที่ 163 คำว่ารัก

ที่จริงฟู่เวิ่นโจวไม่ได้ร้ายแรงถึงเพียงนั้น

แน่นอน สิ่งนี้ต้องยกความดีความชอบให้แก่ช่วงเวลาที่หมู่บ้านชิงซี

เมื่อครู่เขาเพียงรับสายตาบอกใบ้จากฝ่าบาท เพื่อเปิดทางให้ลงจากบันไดเท่านั้น

เวินสือหนิงตอนแรกก็ตกใจมาก แต่หลังจากคลำชีพจรของเขาแล้วก็สบายใจขึ้นเล็กน้อย

แพทย์หลวงมาตรวจชีพจร กล่าวเพียงว่าต้องพักฟื้นเงียบ ๆ แต่แท้จริงในใจสะเทือน

เมื่อปีนั้นหลังจากฟู่เวิ่นโจวบาดเจ็บ แพทย์หลวงในวังล้วนถูกสั่งให้มาตรวจชีพจร

ทุกคนตัดสินว่าเขาอยู่ได้ไม่เกินครึ่งปี แต่ผ่านมาสี่ปีแล้ว เขายังมีชีวิตอยู่ และจากลักษณะชีพจรโดยรวมดีขึ้นมาก

หมอเทวดาเลี่ยวมีฝีมือแพทย์สูงส่ง คุณูปการมิอาจมองข้าม แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความมานะที่ต่างจากคนทั่วไปของฟู่เวิ่นโจว

ความยากลำบากในนั้น ไม่ต้องเอ่ยก็รู้