กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สายตาของโจวจี้หมินทอดลงบนร่างฟู่เวิ่นโจว พระหัตถ์ทั้งสองเผลอกำที่วางแขนบัลลังก์มังกรแน่นโดยไม่รู้พระองค์
ยังทรงจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ผู้ปกครองและขุนนางพบหน้ากัน พระองค์ทรงตีกลองด้วยพระองค์เองเพื่อส่งกองทัพใหญ่ที่ฟู่เวิ่นโจวนำออกศึก
เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านไปหลายปี โจวจี้หมินไม่อาจมองหาเค้าของแม่ทัพธงเมฆาจากฟู่เวิ่นโจวได้อีกแล้ว
คนตรงหน้าอ่อนแอด้วยโรคภัย ใบหน้าซีดเผือด หากมิใช่ดวงตาคู่นั้นยังคงฉายความเด็ดเดี่ยวเหนือคนทั่วไป โจวจี้หมินก็คงไม่กล้าเชื่อมโยงเขากับเด็กหนุ่มในความทรงจำจริง ๆ