ตอนที่ 137 แมลงวัน

ฟู่เยี่ยนซิวย่อมรู้ดีว่าเสิ่นอวี้เจียวไม่อาจรักษาไว้ได้แล้ว

ท่านอ๋องอันหยิบเสิ่นอวี้เจียวออกมาเป็นคนแรก หนึ่งเพื่อข่มขวัญฟู่เวิ่นโจว สองเพื่อเตือนเขาไม่ให้พูดสิ่งที่ไม่ควรพูด

ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงราวจมอยู่ในปลักตมเข้าปกคลุมฟู่เยี่ยนซิวในพริบตา

เขารู้ดีว่าตนเองไม่อาจปีนออกไปได้แล้ว...ถึงกับอาจลากทั้งจวนโหวและทั้งตระกูลฟู่จมลงไปด้วย

แต่เขาไม่ได้เจตนา เขาไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้

ภายใต้แรงกดดันสองชั้นทั้งความหวาดกลัวและความรู้สึกผิด ฟู่เยี่ยนซิวรู้สึกราวกับแบกของหนักพันจินไว้บนร่าง จนแทบก้าวเดินไม่ได้

เวินซูเหยียนชายตามองเขาแวบหนึ่ง ดูแคลนอย่างยิ่ง