กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวินสือหนิงแลบลิ้นอย่างซุกซน
“ขออภัยเจ้าค่ะคุณชายรอง ชิงหรานบอกว่าท่านเป็นคนคิดมากแต่เด็ก เรื่องใดที่ผู้อื่นคิดก้าวเดียว ท่านต้องคิดสามถึงห้าก้าว... ข้าเพียงอยากบอกคุณชายรองว่า สิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นล้วนเป็นเรื่องเท็จ จะคาดการณ์ล่วงหน้าหรือวางแผนไว้ก่อนก็ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องใส่ใจจนเกินไปนัก”
“ต่อไปเรายังต้องเผชิญความยากลำบากอีกมาก หากคุณชายรองจริงจังกับทุกเรื่องทุกอย่าง จะทนไหวได้อย่างไร”
ฟู่เวิ่นโจวรู้สึกอับอายชั่วขณะ “สือหนิงพูดถูกทั้งหมด ข้าเป็นคนที่ชอบกักตัวเองไว้ในสิ่งที่คาดการณ์ไว้จริง ๆ... ต้องขอบคุณสือหนิงที่คอยชี้แนะอยู่เสมอ ปัญญาของสือหนิงลึกซึ้งกว้างขวาง แจ่มใสทะลุปรุโปร่ง หยั่งรู้แก่นแท้ของสรรพสิ่ง ช่างน่าเลื่อมใสยิ่งนัก”