กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อีกด้านหนึ่ง เซียงเฉ่าอดไว้ไม่อยู่ กอดเวินสือหนิงร่ำไห้จนน้ำตานองหน้าดั่งกลีบดอกไม้ต้องสายฝน
“คุณหนู ตอนที่บ่าวคลอดลูก ท่านต้องกลับมานะเจ้าค่ะ… ท่านไม่อยู่ บ่าวกลัว”
เวินสือหนิงลูบศีรษะนาง “วางใจเถิด ข้าจะกลับมาแน่นอน”
จิ้นอันขยี้ตา เอ่ยสะอื้น “ฮูหยินรองวางใจเถิด ข้าจะไม่ทำให้คุณนายโกรธอีก ท่านกับคุณชายรองดูแลรักษาตัวให้ดี กลับมาแต่เร็วนะขอรับ”
เวินสือหนิงรับปากว่าดี
ชาวบ้านรู้ว่าพวกเขาจะกลับเมืองหลวง ต่างพากันวิ่งมาส่ง
ผลไม้และขนมกินเล่นที่กินบนรถได้กองสูงถึงครึ่งคันรถ ต่างยืนยันกับนางด้วยความจริงใจทีละคน
“ฮูหยินรองวางใจเถิด พวกเราจะดูแลไร่นาให้ดี เมื่อท่านกลับมา รับรองว่าสมุนไพรทุกชนิด พรรณไม้ทุกต้นจะงอกงามดี”