ตอนที่ 125 แสดงออก

หมอเทวดาเลี่ยวรู้สึกว่าตนถูกกล่าวหาอย่างอยุติธรรม “คุณชายรองนอนไม่หลับสบายติดต่อกันหลายคืน กลางวันฝึกฝนก็เห็นได้ชัดว่าเรี่ยวแรงไม่พอ แก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณก็ไม่ค่อยดีนัก ข้าเพียงอยากมาดูว่าเขายังอดนอนอีกหรือไม่…”

หมัวมัวฉิน “เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องย่องมาเงียบ ๆ กระมังเจ้าคะ!”

“ข้า…ข้าไหนเลยย่องเงียบ?”

หมอเทวดาเลี่ยวแก้ตัวอย่างไรก็ไม่พ้นความผิด

เขาเห็นไฟในห้องหนังสือของเรือนหลักยังสว่างอยู่ จึงนึกว่าคุณชายรองนอนไม่หลับ

ในฐานะหมอ เขาควรจะไปตักเตือนสักหน่อยหรือไม่?

ใครจะรู้ ยังไม่ทันถึงประตู ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังออกมาจากข้างใน

คนที่จะทำให้คุณชายรองหัวเราะได้อย่างสบายใจ มีเพียงฮูหยินรองเท่านั้น

หมอเทวดาเลี่ยวพลันรู้สึกโกรธขึ้นมา