กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วอดหัวเราะไม่ได้ “แม่นางอวี๋แม้เป็นสตรี แต่กลับเปิดเผยตรงไปตรงมาและใจกว้างกว่าชายทั่วไปเสียอีก หากข้าคิดเช่นนั้น ก็เป็นคนใจคับแคบอย่างแท้จริงแล้ว”
อวี๋ชิงหรานก็เม้มริมฝีปากยิ้มบ้าง ก้มสายตาลงเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “อันที่จริงข้าค่อนข้างอิจฉาคุณหนูหนิง นางต้องเผชิญความอยุติธรรมมากมาย แต่ก็ได้พบคนที่ดีที่สุดในโลกนี้ อาจเป็นเพราะฟ้าเบื้องบนชดเชยให้นางก็เป็นได้”
“อาจเป็นเช่นนั้นกระมัง”
ฉู่เยี่ยนเองก็อดรู้สึกว่าวิสัยของโลกนี้ไม่แน่นอนไม่ได้
พลางพูดพลางเดิน ก็มาถึงตรอกอูเยวี่ย
ฉู่เยี่ยนจึงรู้ตัว “กลับให้แม่นางมาส่งข้าก่อน ช่างน่าอายเหลือเกินขอรับ”