ตอนที่ 110 คลายใจ

ฉู่เยี่ยนหยุดฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว

ในสายตา สตรีผู้นั้นมีท่วงท่างดงาม แววตามีความคาดหวังและความกระวนกระวายเจืออยู่ มือนางลูบราวไม้ของรถม้าเบา ๆ ทุกครั้งที่ปลายนิ้วสัมผัสล้วนเผยความไม่สบายใจในใจนางออกมา

ปลายใจของฉู่เยี่ยนอ่อนลงอย่างบอกไม่ถูก ไม่มีความลังเลอีกต่อไป ก้าวเท้าเดินตรงเข้าไป

หัวใจของอวี๋ชิงหรานเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับลูกกวางน้อยวิ่งชนไปมา วุ่นวายยิ่งนัก

“แม่นางอวี๋เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่”

ฉู่เยี่ยนประสานมือทั้งสองเข้าไว้ด้วยกัน ค้อมตัวคำนับน้อย ๆ ดูสงบนิ่งยิ่ง

อันที่จริงหากสังเกตให้ดี ลมหายใจของเขาก็ยังยุ่งเหยิง

อวี๋ชิงหรานหน้าแดง กล่าวว่า “ฮูหยินหลิ่วไปที่จวนแล้ว ท่านปู่เป็นห่วงท่าน จึงให้ข้ามารับ”

ฉู่เยี่ยนรู้สึกผิด “รบกวนผู้เฒ่าอวี๋อีกแล้ว ท่านแม่ของข้า...”