ตอนที่ 93 ทบทวนตน

ฟู่เวิ่นโจวสบตากับเวินสือหนิง ความเย็นในดวงตาจางหายไปนานแล้ว

ราวกับวสันต์อบอุ่นบุปผาบาน น้ำแข็งและหิมะละลาย สรรพสิ่งเกิดการฟื้นคืน

รอยยิ้มกระจายในดวงตา เขากล่าวด้วยเสียงนุ่มทุ้ม “สือหนิงทำได้ดีมาก”

ดีกว่าที่เขาทำเสียอีก

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้น คือสิ่งที่เขาห่วงใย นางเข้าใจหมดแล้ว

นึกถึงเมื่อไม่นานมานี้ นางตัวเล็ก ๆ ยังพูดหนักแน่นว่าจะปกป้องเขา

ตอนนั้นเขาฟังเป็นเพียงคำหวาน

แต่นางกลับทำได้จริง ๆ

วันนี้ นางปกป้องเขาไว้ ตั้งแต่ร่างกายถึงใจ ตั้งแต่ศักดิ์ศรีถึงดวงจิตวิญญาณ

อันที่จริงตลอดกระบวนการนั้น ดวงตาฟู่เวิ่นโจวรู้สึกแสบร้อนหลายครั้ง