กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟู่เวิ่นโจวฝันยาวมาก ๆ ฝันหนึ่ง ในฝันได้ทบทวนประสบการณ์ 20 ปีที่ผ่านมาของตนราวกับดูภาพเคลื่อนผ่านไปทีละภาพ
มีขม มีหวาน มีความอาลัย...
แต่หากจะกล่าวถึงสิ่งที่ได้มา สิ่งนั้นย่อมเป็นภรรยาของเขา
ห้วงฝันเปรียบเสมือนกำแพงบานหนึ่ง กั้นพวกเขาให้พรากจากกันโดยสิ้นเชิง
เขารู้ว่านางอยู่ตรงนั้น ได้ยินเสียงนางอ่านหนังสือ ได้ลิ้มรสซุปที่นางลงมือทำเอง
เขาอยากลูบศีรษะนางเหลือเกิน แต่กลับไร้เรี่ยวแรงจะทะลุกำแพงนั้นไป
ที่น่ากลัวยิ่งกว่า คือห้วงฝันลึกขึ้นเรื่อย ๆ กำแพงบานนั้นก็หนาขึ้นเรื่อย ๆ
เขาค่อย ๆ ไม่ได้ยินสิ่งใดอีก ถูกแรงไร้รูปฉุดกระชากให้จมลงสู่ห้วงลึกมืดมิด
ไร้พลังช่วยตนเอง สิ้นหวังไร้ที่พึ่ง
ดังนั้น ความอาลัยจึงเต็มเต็มหัวใจ