กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เนิ่นนาน ฟู่เวิ่นโจวเอ่ยขึ้นเบา ๆ “หากท่านแม่และพี่ใหญ่ไม่ขัดข้อง เรื่องการแยกตระกูลข้าจะมอบให้หมัวมัวฉินจัดการ แน่นอน ท่านแม่และพี่ใหญ่สบายใจได้ ข้าขอเพียงสิ่งที่เป็นของข้าเอง”
แต่น้ำเสียงนั้นกลับเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ชัดเจน ไม่ว่าพวกเขาจะเห็นด้วยหรือไม่ ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน
ความหมายก็ชัดเจน ฮูหยินใหญ่มิใช่หรือที่หมายปองทรัพย์สินของเขา เช่นนั้นก็จงให้นางตัดใจเสียโดยสิ้นเชิง!
ฮูหยินผู้เฒ่ามีชีวิตมาถึงวัยนี้ ไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดใจเช่นขณะนี้มาก่อน
ตาชั่งในใจโอนเอนจะล่มอยู่รอมร่อ ด้านหนึ่งคือบุตรชายที่เคยทำให้ภาคภูมิใจ บัดนี้เหลือเพียงความเจ็บปวดใจ อีกด้านคือจวนโหวทั้งจวน
การเลือกมิใช่เรื่องยาก ยากคือจะเอ่ยปากอย่างไร จะก้าวข้ามกำแพงในใจนั้นได้อย่างไร