ตอนที่ 40 เชื่อฟัง

หมัวมัวฉินถอนหายใจ จะเอ่ยเตือน เวินสือหนิงก็เช็ดน้ำตาอีกครั้ง เอ่ยอย่างสงบว่า “หมัวมัวฉิน ข้ากับคุณชายรองมีเรื่องจะพูดกัน ท่านออกไปก่อนเถิด”

ฟู่เวิ่นโจวมองนางด้วยสายตาเย็นชา

เวินสือหนิงเงยดวงตาที่ฉ่ำวาวเป็นประกายขึ้นสบตาเขา “ข้าเป็นภรรยาของคุณชายรอง พูดสักสองสามคำก็ไม่ได้หรือ”

นางหันกลับไปมองหมัวมัวฉินอีกครั้ง “ไม่ได้หรือ”

มีกลิ่นอายดุ ๆ แต่แฝงความน่ารักแบบเด็กน้อยเสียหน่อย

หมัวมัวฉินอุทาน “โอ๊ย” “ทั้งสองข้างข้าก็ล้วนล่วงเกินไม่ได้ ข้าไปก็ได้กระมัง!”

แล้วก็เดินออกไปจริง ๆ

ฟู่เวิ่นโจวโกรธจนถึงขีดสุด กลับหัวเราะออกมา

ดี นัก ดีกันเสียจริง ๆ ทุกคน

เวินสือหนิงยกเก้าอี้มา มานั่งที่ข้างเตียง จ้องมองเขา