กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนนี้ฟู่เยี่ยนซิวเป็นเพียงขุนนางฝ่ายบุ๋นระดับหก ในมือไร้อำนาจที่แท้จริง ถูกจำกัดอยู่ทุกหนแห่ง
หากฮูหยินผู้เฒ่าจะใจกว้างต่อพวกเขาถึงเพียงนี้ หยิบเงินตำลึงออกมาหลาย ๆ เพื่อใช้สอยเจรจาบ้าง ก็คงไม่ต้องมาถึงขั้นนี้
คำนี้เสิ่นอวี้เจียวเอ่ยมาหลายครั้งแล้ว ฟู่เยี่ยนซิวก็นึกตอบไปเช่นเดิมว่า “ล้วนเป็นทรัพย์ส่วนตัวของท่านแม่ นางอยากใช้อย่างไรก็ใช้อย่างนั้น”
แต่เรือนไร่ใหญ่โตถึงเพียงนั้น ก็เป็นสิ่งที่เขาเองก็คาดไม่ถึงจริง ๆ
เสิ่นอวี้เจียวไม่ยอม “ใช่ ท่านแม่ไม่ได้แตะต้องเงินตำลึงของจวนโหว แต่กาลนี้มิใช่กาลก่อน แยกเรือนกันออกไปแล้ว บัดนี้ก็พึ่งพาเงินเดือนของเจ้าแต่ผู้เดียว ร้านที่ได้แบ่งมาก็เป็นกิจการที่หาเงินไม่ได้ ปล่อยไปเช่นนี้จะยื้อได้อีกสักกี่ปี”