ตอนที่ 22 ท่านอ๋องอัน

ใจของฮูหยินผู้เฒ่าสะเทือนเบา ๆ

ไม่มีผู้ใดเอ่ยเช่นนี้กับนางมานานนักแล้ว

แต่แรก คนทั้งจวนต่างเชื่อมั่นว่าฟู่เวิ่นโจวจะต้องหายดี

ไปเสาะหายาและสอบถามหมอ ใช้เงินอย่างกระตือรือร้น

แต่หนึ่งปี สองปี เงินใช้จ่ายออกไปดั่งน้ำไหล กลับมองไม่เห็นความหวังแม้แต่น้อย

และจวนโหวก็สะเทือนถึงรากฐานแล้ว

สายรองที่เดิมพึ่งพาพวกเขา ก็อาศัยเหตุผลต่าง ๆ แยกตัวออกไป

สุดท้ายแม้แต่บุตรชายและบุตรสะใภ้ก็ทั้งต่อหน้าและลับหลังให้นางยอมรับและละความหวัง

ยิ่งฟู่เวิ่นโจวเองก็สิ้นศรัทธา ฮูหยินผู้เฒ่าจึงมักมีความโศกเศร้าที่รู้สึกโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง

บัดนี้ในที่สุดก็มีผู้ยืนอยู่ข้างนาง เอ่ยว่าจะหาหนทาง เอ่ยว่าจะไม่ยอมละทิ้งเด็ดขาด……