กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 มองอะไรก็เป็นหยกไปหมดจะทำร้ายตัวเองเปล่า ๆ
"ฮ่า ๆๆ..."
จางเหยียนหัวเราะจนน้ำตาเล็ด เขาไม่เคยเห็นใครผูกเชือกรองเท้าง่าย ๆ ให้ออกมาน่าเกลียดได้ขนาดนี้
เพราะไม่ได้มีรสนิยมพิเศษเกี่ยวกับเท้า ก่อนหน้านี้เขาจึงไม่เคยสนใจเลยว่าเซี่ยสีชิงผูกเชือกรองเท้าอย่างไร
วันนี้ได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ
ทั้งที่เซี่ยสีชิงมือประณีตจนทำงานฝีมือเองได้ แต่ปมเชือกรองเท้าของเธอกลับไม่ใช่แค่ผูกไม่เป็นแบบมือใหม่ หากเป็นงาน "นามธรรม" ชนิดหนึ่งเลยทีเดียว
จางเหยียนบรรยายรูปร่างมันไม่ถูกนัก แต่ถ้าต้องให้เปรียบ ก็คงเหมือนคนเมากำลังตีลังกายืนด้วยมือแล้วเต้นรำอยู่บนพื้น