กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 เบาะนั่งอันสะอาดเอี่ยม
"แย่แล้วสิ!"
พอมาถึงห้องน้ำหญิง เสี่ยวเหยียนก็เพิ่งนึกถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา
"รุ่นพี่คงไม่เห็นแล้วหรอกนะ!"
เธอร้อนใจ แต่พอคิดทบทวนก็พบว่าตอนนั้นตัวเองไม่มีทางเลือกที่ดีกว่า
ถ้าปล่อยไว้เฉย ๆ ก็ยังมีโอกาสที่จางเหยียนจะไม่เห็น แล้วปล่อยให้มันแห้งไปเอง แต่ถ้าเธอทำอะไรมีพิรุธขึ้นมา คงถูกจับได้ทันที!
ถึงตอนนั้นคงยิ่งอับอายกว่าเดิม
ถึงอย่างนั้น แค่คิดว่าเขาอาจจะเห็นเข้า เสี่ยวเหยียนก็แทบอยากแทรกแผ่นดินหนี ต่อไปจะกล้าสู้หน้าเขาได้อย่างไร!