กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ตอนนี้ฉันมั่นใจจนระเบิด
เจี่ยเฉียนเงียบไปชั่วครู่เห็นได้ชัด
ถึงจะเอาไปเทียบกับบัณฑิตจบใหม่ทั่วประเทศ เขาก็คิดว่าตัวเองอยู่ในระดับสูงมากแล้ว แล้วทำไมถึงถูกบอกว่า “ไม่สูงเท่าไร” กันล่ะ
แถมคนพูดยังเป็นสาวที่เขาถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็นเสียด้วย ทำเอาเขาหมดกำลังใจอยู่บ้าง
“พรืด!” คนที่ช่วยทำลายความกระอักกระอ่วนและกู้บรรยากาศได้เป็นคนแรกก็ยังเป็นพี่ไม้ไผ่
“รุ่นน้อง อย่าหาว่าพี่สั่งสอนเลยนะ ดูคลิปสั้นให้น้อยลงหน่อยเถอะ!”
น้ำเสียงพี่ไม้ไผ่ไม่ได้วางตัวเหนือกว่า แค่หยอกล้อขำ ๆ บวกกับหน้าตาหล่อเหลาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นิด ๆ หลิวอิ๋งอิ๋งจึงเพียงแลบลิ้น ไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองอะไรนัก