กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ไม่แกล้งทำแล้ว ขอเปิดไพ่ตรง ๆ
จางเหยียนจงใจรอให้ทุกคนยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างสบายอารมณ์ว่า
“ต้องขอโทษด้วยนะที่ฉันแสร้งเป็นคนธรรมดาใช้ชีวิตร่วมกับพวกนายที่มหาวิทยาลัยประจำมณฑลมาตลอด แต่ตอนนี้เรียนจบกันแล้ว ฉันก็จะไม่แกล้งทำอีก ขอเปิดไพ่ตรง ๆ เลยแล้วกัน—ที่จริงฉันเป็นทายาทมหาเศรษฐี”
“พรวด!”
เจี่ยเฉียนกับหลี่เชาสำลักเบียร์จนพ่นพรวด รีบก้มหน้าคว้ากระดาษทิชชูมาซับกันวุ่น ส่วนพี่ไม้ไผ่คุมตัวเองได้ดีที่สุด เพียงใช้มือปิดปากกลั้นไว้พักหนึ่ง ก็ฝืนกลืนกลับลงไปได้
ในมุมที่ไม่มีใครสังเกตเห็น สาวคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ด้านหลังจางเหยียนก็ขยับหูน้อย ๆ