กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ปล่อยมือ
ใบหน้าของอวิ๋นจิ้นซีดเผือดลงในพริบตา "โม่โม่ เธอหมายความว่ายังไง หรือว่าเธอจะ... จะไปจากที่นี่เหรอ"
สวี่โม่สบตาเขาแล้วพยักหน้ารับเบาๆ "อวิ๋นจิ้น ฉันพูดมาตลอดว่านายเป็นคนฉลาด ใช่แล้ว ฉันกำลังจะไปจากที่นี่ กลับไปยังที่ที่ฉันจากมา"
ขอบตาของเยวี่ยเหิงแดงก่ำขึ้นมาทันที เขาเอ่ยวิงวอนเสียงสั่น "โม่โม่ อย่าไปเลยได้ไหม"
สวี่โม่หันไปมองเขา น้ำตาแทบจะไหลทะลักออกมาอีกรอบ
"เยวี่ยเหิง ขอบคุณนะ"
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาเหลือเกิน
"ตอนที่ฉันเพิ่งมาถึงโลกใบนี้ใหม่ๆ ก็มีนายนี่แหละที่มอบความอบอุ่นให้ฉันเป็นคนแรก ขอบคุณที่คอยดูแลฉันมาตลอด ฉันหวังว่าต่อไปนายจะได้ใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง ได้เป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริงนะ"