กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 คำอำลา
ผ่านไปครู่ใหญ่ ไป๋ฉีก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมาก่อน "ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะเป็นใคร ยังไงคนที่ฉันปักใจด้วยก็คือเธอมาตลอด ตั้งแต่ต้นจนจบก็เป็นเธอ เธออย่าคิดจะไล่ฉันไปไหนเลย!"
เฉินอวี้จ้องมองสวี่โม่นิ่งๆ น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด "ไม่ว่าเธอจะเป็นสวี่โม่คนเดิมหรือไม่ เรื่องนั้นไม่สำคัญเลย ขอแค่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเราตอนนี้คือเธอก็พอแล้ว"
สวี่โม่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผลอถามออกไปโดยไม่รู้ตัว "นายไม่ได้... ชอบสวี่โม่คนเดิมหรอกเหรอ"
เฉินอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางอธิบาย "ใครบอกว่าผมชอบเธอ ที่ตอนแรกผมคอยซักไซ้เธอแบบนั้น ก็เป็นเพราะคำกำชับของจักรพรรดินีอสูรกับท่านแม่ ผมกลัวว่าถ้าพวกท่านตำหนิลงมา จะพลอยทำให้ท่านพ่อของผมเดือดร้อนไปด้วยต่างหาก"