กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ฝนกระหน่ำไม่ลืมหูลืมตา
สายตาของอวิ๋นจิ้นจับจ้องอยู่ที่โหลแป้งรากบัว ในดวงตาฉายแววครุ่นคิดอย่างจริงจัง
แป้งรากบัวชนิดนี้ไม่เพียงเก็บรักษาได้นาน พกพาสะดวก แต่วิธีทำยังแสนง่ายดาย แค่แป้งเพียงช้อนเดียว พอเติมน้ำร้อนลงไปกลับกลายเป็นอาหารชามโต ที่สำคัญคือกินเข้าไปแล้วอุ่นท้อง แถมยังอยู่ท้องได้ดีอีกด้วย
หากทำอาหารแบบนี้เก็บไว้เยอะๆ แล้วแบ่งให้เหล่านักรบที่ประจำการอยู่แถบป่าหมอกดำ พอถึงช่วงฤดูหนาว พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเสบียงขาดแคลนอีกต่อไปแล้วใช่ไหม
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้น แววตาที่อวิ๋นจิ้นมองสวี่โม่ก็ยิ่งเต็มไปด้วยความทึ่งและความเลื่อมใสศรัทธา