เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
โลกเสมือนจริง
ภายในร้านขนมหวานยอดนิยมแห่งหนึ่งในย่านใจกลางเมือง มีโบสีชมพูและสีฟ้าประดับอยู่ตามมุมต่าง ๆ มากมาย กลิ่นหอมหวานลอยอบอวลอยู่ในอากาศ
เด็กหนุ่มผมสีแดงเพลิงคนหนึ่งมีความโกรธอยู่บนใบหน้าหมดจด เขาใช้ส้อมจิ้มเค้กตรงหน้าอย่างหงุดหงิด ก่อนเหลือบมองชายหนุ่มรูปงามที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาตัดพ้อ
"นายมาสาย"
ใบหน้าเซี่ยเหยี่ยนปรากฏความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
เขาขาดคะแนนอีกเพียงนิดเดียวก็จะเลื่อนขึ้นไปชั้นเก้าได้แล้ว จึงคิดว่าจะรีบแข่งให้เสร็จแล้วค่อยมาหานายเอก
ใครจะรู้ว่าคู่ต่อสู้ในรอบสุดท้ายจะรับมือยากเป็นพิเศษ
แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายมีฝีมือแข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะเจ้าเล่ห์เกินไป คอยอาศัยภูมิประเทศซ่อนตัวอยู่ตลอด ไม่ยอมเผชิญหน้าต่อสู้ตรง ๆ ทำให้เขาเสียเวลาตามหาถึงสี่ห้านาที
"..."