กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71
เสิ่นเหวินชิงเป็นคนที่ป้อนอาหารให้ได้ง่ายมาก ไม่ว่าจะป้อนอะไร เขาก็จะอ้าปากรับแล้วกลืนลงไป
เมื่อไม่นึกถึงเวินฉางหมิง บรรยากาศระหว่างทั้งสองก็ดูกลมเกลียวกันดี หลังรับประทานอาหารเสร็จ ชายที่นอนอยู่ในห้องรับแขกมาตลอดก็เข้ามาในห้องนอนใหญ่ตามธรรมชาติ แล้วนอนร่วมเตียงกับเซี่ยเหยี่ยน
เขาทำตัวว่าง่ายเหลือเกิน ไม่มีท่าทีคุกคามแม้แต่น้อย
เซี่ยเหยี่ยนจึงไม่ได้ระแวดระวังเขา
คืนนั้นอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศดูเหมือนจะต่ำไปหน่อย เซี่ยเหยี่ยนหนาวจนขดตัวเป็นก้อน แล้วขยับเข้าใกล้แหล่งความอบอุ่นข้างกายโดยไม่รู้ตัว
เสิ่นเหวินชิงถอนหายใจอย่างพึงพอใจ ก่อนกอดเขาแน่นขึ้น
แขนขาของทั้งสองเกี่ยวพันกัน ราวกับหลอมรวมเป็นร่างเดียว
*
ต้นเดือนพฤศจิกายน