กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70
โทรศัพท์ที่หน้าจอแตกหงายอยู่บนพื้น เผยให้เห็นหน้าจอที่ยังอยู่ระหว่างการสนทนา
เซี่ยเหยี่ยนนอนคว่ำอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา ดวงตาใสกระจ่างและเกียจคร้านเหลือบมองโอเมก้าร่างสูง ราวกับไม่ได้สนใจอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
"ขอถามหน่อยครับ นั่นคุณเสิ่นใช่ไหม?"
"ผมเพียงพูดคุยกับเซี่ยเหยี่ยนในฐานะเพื่อนเท่านั้น ไม่ได้มีพฤติกรรมคลุมเครืออะไร หวังว่าคุณจะไม่เข้าใจผิด"
"อย่างไรเสียคุณก็มีเรียนยุ่งมาก ไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนเขา"
แต่ใครบางคนกลับยังเติมเชื้อไฟอยู่ในเวลานี้
คำพูดแต่ละประโยคดูเหมือนกำลังอธิบายเพื่อคลี่คลายความเข้าใจผิด แต่ความจริงกลับแอบอวดตัวและเหยียบอีกฝ่ายลงไปอย่างแนบเนียน ทุกคำล้วนกระทบความหึงหวงของชายคนนั้นได้อย่างแม่นยำ