กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56
แสงไฟแบ่งใบหน้าของชายคนนั้นออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งสว่างชัดเจน ส่วนอีกส่วนซ่อนอยู่ในเงามืด
แม้น้ำเสียงของเขาจะไม่หนักหน่วง แต่กลับแฝงทั้งการตำหนิและการโอ้อวด ราวกับกำลังบอกว่า ขนาดคนนอกอย่างฉันยังรู้เรื่องนี้ แต่นายกลับไม่รู้ ช่างเป็นแฟนที่แย่จริง ๆ
เป็นคำกล่าวที่โต้แย้งไม่ได้เลย!
หัวใจของเสิ่นเหวินชิงเหมือนตกวูบลงไป เขาหันไปมองชายหนุ่มพร้อมขมวดคิ้วแน่น
"มีคนสะกดรอยตามนายเหรอ?"
"อืม" ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ "แต่เป็นเรื่องตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ฉันย้ายบ้าน อีกฝ่ายก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลย"
"นายย้ายบ้านตั้งแต่เมื่อไร?"
เซี่ยเหยี่ยนบอกวันที่ออกมา
ชายคนนั้นลองคำนวณเวลาในใจ พบว่าเป็นวันถัดจากวันที่ทั้งสองช่วยเหลือกันและกันพอดี