เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43
นับตั้งแต่แยกจากกันที่บาร์ครั้งก่อน ฉู่จื่อเจ๋อก็หดหู่อย่างหนัก จมอยู่กับความเจ็บปวดจากการอกหัก
ตอนเรียนก็คิดถึงเซี่ยเหยี่ยน ตอนกินข้าวก็คิดถึงเซี่ยเหยี่ยน แม้แต่ตอนนอนก็ยังคิดถึงเซี่ยเหยี่ยน แต่พอเปิดโทรศัพท์ กลับพบว่าทุกที่ต่างพากันยกย่องความรักอันงดงามของเซี่ยเหยี่ยนกับถูซี
"..."
ฉู่จื่อเจ๋อกัดฟันแน่น แทงตุ๊กตาสาปแช่งให้คนทั้งสองรีบเลิกกัน
เขาไม่กล้าเปิดดูเวยป๋ออีก จึงลบแอปสื่อสังคมออนไลน์ทั้งหมด ตั้งใจว่ารอให้อารมณ์สงบลงก่อน ค่อยหาวิธีจีบอีกฝ่ายต่อ
ถึงอย่างไร... ไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด
ใครจะคิดว่าพอตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่ง ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป จากเสียงกระซิบกระซาบของเพื่อนร่วมชั้น เขาจึงรู้ว่าเรื่องที่ถูซีชอบสะกดรอยตามคนอื่นถูกเปิดเผยแล้ว
ความคิดแรกของฉู่จื่อเจ๋อไม่ใช่ความดีใจ แต่เป็นความกังวล
'แย่แล้ว เหยี่ยนเหยี่ยนคงไม่คิดว่าเป็นฝีมือฉันหรอกนะ?'