เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37
ทางเดินสว่างไสว นอกกระจกใส ท้องฟ้าหม่นเทา เมฆดำหนาทึบกดต่ำลงมา
ชายคนหนึ่งเดินผ่านอย่างรวดเร็ว คอยมองหาใครบางคน ตอนเดินผ่านบันไดหนีไฟเป็นครั้งที่สอง เขาก็ได้ยินเสียงชื้นแฉะจากช่องประตูเล็ก ๆ
ร่างกายเขาชะงัก ก่อนลังเลแล้วค่อย ๆ ผลักช่องประตูให้กว้างขึ้นอย่างระมัดระวัง
แสงสลัวส่องลงบนร่างของชายหนุ่มที่กำลังจมอยู่กับความสุขอย่างเลือนราง ดวงตาของเขาปิดสนิท ขนตาชื้น ๆ สั่นไหว แก้มขาวดุจหิมะถูกแต้มด้วยสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากมีประกายน้ำใสวาววับ
ชายคนนั้นใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวชายหนุ่ม อีกมือประคองต้นคอด้านหลัง กอดเขาทั้งตัวไว้ในอ้อมแขน
ชายหนุ่มใช้มือทั้งสองประคองใบหน้าของชายคนนั้น จูบอย่างกล้าหาญแต่ยังไร้เดียงสา
ทั้งสองกอดกัน พัวพันกันและกัน
ชายที่ยืนอยู่ข้างประตูใช้มือข้างหนึ่งยันประตูใหญ่เอาไว้ ไม่ให้มันปิดลง สายตาของเขาจับจ้องใบหน้าชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความปรารถนา ก่อนเผลอเหม่อลอย
'แค่จูบครั้งเดียวเท่านั้น สบายขนาดนั้นจริง ๆ หรือ?'