บทที่ 268 แม่น้ำเฮยสุ่ย ตำหนักกุยหลิง (สาม)

บทที่ 268 แม่น้ำเฮยสุ่ย ตำหนักกุยหลิง (สาม)

ความรู้สึกไม่สงบใจในอกของซุนอู้คงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าในชั่วพริบตาถัดไปตนเองจะพลัดตกลงไปในหลุมพรางขนาดใหญ่!

เพื่อมิให้โศกนาฏกรรมของจูปาเจี้ยเกิดขึ้นซ้ำรอยกับตน ซุนอู้คงจึงตัดสินใจคร่ำครวญร่ำไห้ออกมาในทันที ด้วยหวังว่าจะกระตุ้นความเวทนาสงสารของพระมารดาอริยะกุยหลิงขึ้นมาได้!

เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของซุนอู้คง พระมารดาอริยะกุยหลิงก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ!

"อู้คงน้อยเอ๋ย เจ้าจงวางใจเถิด!"

"บททดสอบของศิษย์พี่นั้นเรียบง่ายยิ่งนัก!"

"ท่านอาจารย์สั่งให้พวกเราเคี่ยวกรำฝึกฝนเจ้าให้ดี ศิษย์พี่เองก็จนปัญญาเช่นกัน!"

"เจ้าจงอดทนสักหน่อยเถิด ประเดี๋ยวเดียวก็ผ่านพ้นไปแล้ว!"

พระมารดาอริยะกุยหลิงลูบศีรษะของซุนอู้คงอย่างอ่อนโยน ทว่าน้ำเสียงกลับเด็ดเดี่ยวมั่นคงยิ่ง!