กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 บทสมัยใหม่ (2)
สองปีต่อมา
ผ้าม่านกันแสงในห้องถูกปิดไว้ครึ่งหนึ่ง แสงไฟสีขาวนวลให้ความรู้สึกอบอุ่น แต่ก็แฝงความเย็นชาอยู่เล็กน้อย
จิตแพทย์มองหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม นางสวมชุดกระโปรงสีขาวทั้งชุด ใบหน้าสวยสะดุดตาจนเรียกได้ว่างดงามเกินไป ก่อนจะถามว่า “คุณเสิ่น หมายความว่าเมื่อวานคุณฝันถึงผู้ชายที่ชื่อเซี่ยเจาอีกแล้วใช่ไหม?”
“ค่ะ”
“เขาพูดอะไรกับคุณบ้างไหม?”
เสิ่นอวิ๋นยวนก้มตาลง ปลายนิ้วถูวนอยู่กลางฝ่ามือโดยไม่รู้ตัว ก่อนตอบว่า “เขาแค่มองข้า ไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ”
พอได้ยินแบบนั้น จิตแพทย์ก็ถือปากกาก้มหน้าจดอะไรบางอย่างลงบนกระดาษ
เสิ่นอวิ๋นยวนพูดต่อว่า “เขาดูเหมือนว่า...กำลังเสียใจมาก...”
“แล้วคุณล่ะ?”