กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 ความฝัน... งั้นเหรอ? (บทปัจจุบัน)
“ติ๊กต็อก—ติ๊กต็อก—”
ข้างหูมีเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอและแผ่วต่ำดังขึ้นมา เสียงนั้นเป็นจังหวะนิ่งสม่ำเสมอ เสิ่นอวิ๋นยวนเหมือนได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจาง ๆ
นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แต่พอแสงสีขาวจ้าส่องเข้ามาในสายตา ก็รู้สึกไม่ค่อยชิน จึงหลับตาลงอีกครั้ง
ขณะที่ดวงตาของนางสั่นไหว พยาบาลเวรที่อยู่ข้าง ๆ ก็ชะงักมือกะทันหัน นางดูเหมือนไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง จึงลองเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างไม่แน่ใจว่า
“เสิ่นอวิ๋นยวน”
ดวงตาของเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงค่อย ๆ ขยับช้า ๆ ก่อนจะมองไปยังทิศทางของเสียงจากข้าง ๆ ด้วยแววตาสับสน