กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 “ตัวเจ้าหอมจังเลย...”
เสิ่นอวิ๋นยวนรู้สึกว่าแรงบีบที่ลำคอของตัวเองคลายลงเล็กน้อย ดวงตาของนางไหววูบ ก่อนจะยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าของเขา
เด็กหนุ่มเห็นนางกล้าแตะใบหน้าของตัวเองก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด เขาเผลอขยับถอยหลังตามสัญชาตญาณ แต่จู่ ๆ ปลายจมูกกลับได้กลิ่นคาวเลือดที่คุ้นเคย
จมูกของเขาขยับสูดกลิ่นอย่างห้ามไม่ได้ สายตาจับจ้องไปยังปลายนิ้วที่มีแผลของเด็กสาว
บนปลายนิ้วเรียวขาวของนางมีรอยแผลปรากฏขึ้นมาอย่างเด่นชัด
ตอนที่ปลายนิ้วที่บาดเจ็บของนางถูกห่อหุ้มอยู่ในช่องปากอุ่น ๆ ของเด็กหนุ่ม เสิ่นอวิ๋นยวนก็แข็งทื่อไปทั้งตัว นางพยายามดึงมือกลับ แต่เด็กหนุ่มคว้ามือของนางไว้ได้เร็วกว่าหนึ่งก้าว