กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1249 ผนึกโลงปิดประตู
หลังลู่วั่งหมิงได้ยินคำพูดของเสิ่นเจาเอ๋อร์ เขาก็เหลือบมองภาพวาดในมือของเว่ยจ้งจวิน “บอกว่าพูดได้แล้วไม่ใช่หรือ งั้นก็เล่ามาสิ”
ภาพวาดกล่าวว่า “ฉันไม่ได้บอกว่าฉันพูดได้เสียหน่อย ฉันแค่จะไม่ขัดขวางไม่ให้เจ้านายพูดเท่านั้นเอง ก็ไม่ใช่เรื่องที่พูดไม่ได้อะไร… เจ้านายอาจกลัวว่าถ้าพูดถึงฉัน ฉันจะเสียใจ แต่ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ไม่เป็นไรหรอก”
“แล้วตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” ตั่งเสี่ยวกุ่ยที่เงียบมาตลอดพูดขึ้น พลางประคองชามไว้ในมือ
“ใช่แล้ว วิญญาณร้ายเหตุใดจึงออกอาละวาดอยู่ในหมู่บ้านนั้น หรือว่าหมู่บ้านนั้นคือคนที่ทำให้มันตาย”
ในเมื่อเป็นวิญญาณร้าย ก็ควรเป็นมนุษย์ที่กลายเป็นเช่นนั้นหลังตาย