กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1248 วิญญาณในภาพว
เว่ยจ้งจวินอธิบายว่า “อืม… ก็คือร้านเล็ก ๆ ที่ฉันเคยเปิดเมื่อก่อน… นานมากแล้ว… ฉันนึกว่าร้านนั้นไม่มีใครดูแลมาหลายร้อยปี น่าจะปิดกิจการไปแล้วเสียอีก ไม่คิดเลยว่าตอนนี้ยังมีคนเปิดต่ออยู่”
เสิ่นเจาเอ๋อร์ฟังจบก็เข้าใจความหมายของเธอ หันไปมองลู่วั่งหมิงแล้วพูดว่า “อ้อ… หมายถึงเขาสินะ?”
จากนั้นเธอก็กวาดตามองลู่วั่งหมิงตั้งแต่หัวจดเท้า แววตาฉายประกายสงสัยเล็กน้อย
คนธรรมดางั้นเหรอ?
ลู่วั่งหมิงจ้องกระดานหมากรุก พลางเหลือบมองเสิ่นเจาเอ๋อร์แวบหนึ่ง