กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1147 ความจำเสื่อม
ได้ยินคำพูดของเว่ยจ้งจวิน เถ้าแก่เนี้ยก็กล่าวว่า “ทำไมฉันต้องไปยุ่งด้วยล่ะ นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฉันควรจัดการอยู่แล้ว ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็ไม่อาจก่อคลื่นลมใหญ่โตอะไรได้ ก็ปล่อยเขาไปเถอะ อย่างไรไม่ช้าก็เร็วก็ต้องมีคนจัดการเขาอยู่ดี คุณว่าไหม”
กล่าวจบก็เหลือบมองเว่ยจ้งจวินอย่างมีนัยอีกครั้ง
ความหมายในแววตาชัดเจนอยู่แล้ว คนที่จะจัดการเขาก็มาถึงแล้วไม่ใช่หรือ
เว่ยจ้งจวินกล่าวว่า “ก็แค่บังเอิญ ใครใช้ให้เจ้าหมอนั่นไม่ทำเรื่องดี ๆ แล้วดันไปเป็นคนทรยศล่ะ”