กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1146 คนคุ้นเคย
ได้ยินคำพูดของเถ้าแก่เนี้ย เว่ยจ้งจวินก็ยกถ้วยชาตรงหน้าด้วยปลายนิ้วป้อม ๆ สูดดมกลิ่นหอมของชาเบา ๆ แล้วเอ่ยอย่างสงบนิ่งว่า “ในเมื่อคุณรู้อยู่แล้ว จะมาคาดเดากับฉันทำไม บอกคำตอบออกมาตรง ๆ ก็พอ”
ได้ยินเช่นนั้น เถ้าแก่เนี้ยก็ยิ้มน้อย ๆ ก่อนปลดผ้าคลุมหน้าลง เผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง
บนใบหน้างดงาม บริเวณหางตาซ้ายมีลวดลายสีแดงประหลาดแผ่ขยายอยู่หนึ่งแถบ มันลามออกจากหางตาซ้ายของเธอ ไปจนถึงไรผม
ผู้ที่รู้ย่อมรู้ดีว่านั่นคือผนึก
เว่ยจ้งจวินย่อมรู้เช่นกันว่าภายในนั้นผนึกสิ่งใดไว้