กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 974 สุนัขกับงู
เว่ยจ้งจวินเดินอยู่ในหุบเหวผีร้ายเพียงลำพัง ดวงตามนุษย์มองได้รอบทิศ หูฟังได้ไกลนับพันลี้ นางเลือกเนินสูงแห่งหนึ่ง แล้วหาที่นั่งลง ปลดปล่อยกลิ่นอายจากร่าง
หากออกตามหางูตัวนั้น ไม่รู้ว่าจะต้องหาจนถึงเมื่อไร เช่นนั้นก็ให้มันเป็นฝ่ายมาตามหานางเองแล้วกัน
ตราบใดที่เป็นสัตว์ ย่อมถูกกลิ่นอายของนางดึงดูดให้เข้ามา
ดังนั้นนางเพียงรออยู่ก็พอ ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองแรงออกตามหา
เว่ยจ้งจวินไม่ได้ปล่อยกลิ่นอายออกไปมากนัก ปล่อยเพียงนิดเดียว ในขอบเขตที่ทั่วทั้งหุบเหวผีร้ายสัมผัสได้
นางรอแล้วรอเล่า ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าระลอกหนึ่ง