กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 973 การรอคอย
หลังออกจากเขตบึงโคลน ก็เป็นดินแดนซากศพ พื้นดินเกลื่อนไปด้วยกระดูกมนุษย์ผุพังนานาชนิด
เว่ยจ้งจวินเดินไปเดินมา เพียงไม่ระวังก็อาจเหยียบกระดูกเข้า บางครั้งยังเตะหัวกะโหลก
เจ้าตัวน้อยสี่ตัวโผล่หัวออกมาจากกระเป๋า มองรอบด้านแล้วกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าหุบเหวผีร้ายนี้มีคนตายมากมายเพียงใด ปราณมรณะและไอมลทินที่นี่แทบจะกลายเป็นน้ำแล้ว”
“ทำไมไม่ปล่อยพวกเราไว้ข้างบนด้วยล่ะ พาพวกเราลงมายังที่ผีสิงแบบนี้ทำไม?” เจ้าลูกเป็ดอ้วนบ่นอย่างไม่พอใจ
ด้วยร่างกายของพวกมันในตอนนี้ ลงมาเดินเที่ยวรอบหนึ่ง ออกไปแล้วไม่รู้ว่าจะกลายเป็นผีทันทีหรือไม่...