ตอนที่ 113 หมู่บ้านร้างไร้ผู้คน

ตอนที่ 113 หมู่บ้านร้างไร้ผู้คน

“ยืมสิ่งของ... พวกเรามาที่ศาลบรรพชนของคนอื่นทำไมกัน????” หลังได้ยินคำพูดของเว่ยจ้งจวิน เมิ่งเฉิงซินก็ยิ่งมองเข้าไปในศาลบรรพชนด้วยความไม่เข้าใจ

เขาพบว่าภายในศาลบรรพชนถูกปกคลุมด้วยฝุ่นหนาเตอะ ใยแมงมุมมีอยู่ทุกหนแห่ง ราวกับไม่มีผู้ใดมาทำความสะอาดที่นี่มาหลายปีแล้ว

หลังเว่ยจ้งจวินเดินเข้าไป นางก็หยิบธูปกำใหญ่จากกระเป๋าของตน

พลางจุดธูป พลางแบ่งธูปให้เขา พร้อมกล่าวว่า “ปักลงไป คนละหนึ่งดอก”

เมิ่งเฉิงซินไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางจึงมาที่นี่ ได้แต่ทำตามคำสั่ง ปักธูปลงในกระถางธูปพิธีหน้าแท่นวิญญาณเหล่านั้น