ตอนที่ 112 ภูเขาถล่ม

ตอนที่ 112 ภูเขาถล่ม

แม้อวิ๋นจงเป้าจะเข้ามาจากนอกถ้ำ แต่ชวนประหลาดที่ขนทั่วตัวมันไม่ได้เปียกฝนเลย

เว่ยจ้งจวินดึงเย่อันอันให้เข้าไปซุกอยู่ในอ้อมอกอันฟูฟ่องของอวิ๋นจงเป้าโดยตรง

ครั้นนอนลงในอ้อมอกของอวิ๋นจงเป้า เว่ยจ้งจวินจึงถอนหายใจอย่างสบายอารมณ์

อวิ๋นจงเป้าสะบัดหางอันกำยำ ก่อนใช้หางพันรอบตัวพวกนางทั้งสอง

ทุกคนมองคุณหนูทั้งสองที่ใช้เสือดำเป็นผ้าห่มขนสัตว์ แล้วมองดูตัวเอง “...”

ทุกคนที่เคยกินเนื้องูยักษ์มาแล้ว ต่างไม่รู้สึกประหลาดใจกับเสือดำที่เชื่องราวกับผ้าห่มให้เว่ยจ้งจวินอีกต่อไป

พายุฝนฟ้าคะนองตกตลอดทั้งคืน ยามค่ำสายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้าเป็นครั้งคราว พร้อมเสียงฟ้าร้องกึกก้องเป็นระลอก