ตอนที่ 45 โลงศพสิบหกใบ

ตอนที่ 45 โลงศพสิบหกใบ

“สุนัขบ้านพวกเจ้ายังไม่ตายหรือ? จริงหรือ?” ครั้นชาวบ้านได้ยินลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านบอกว่าสุนัขบ้านต้าเมิ่งยังไม่ตาย ต่างก็หันมองเว่ยจ้งจวินอย่างประหลาดใจ

เว่ยจ้งจวินยักไหล่ เดินเข้าไปในลานบ้านพลางกล่าวว่า “ข้าเป็นใครกัน? ในที่ที่ข้าอยู่ มันยังกล้าเข้ามาใกล้หรือ? คงรนหาที่ตายเสียแล้ว!”

เย่อันอันมองซากสุนัขเหล่านั้น พลางเอ่ยอย่างสงสารว่า “เจ้าหมาทั้งหลายน่าสงสารยิ่งนัก... ตายอย่างอนาถเหลือเกิน...”

เว่ยจ้งจวินยืนอยู่กลางลานบ้าน หันมองคนกลุ่มนั้นแล้วกล่าวว่า “ตราบใดที่ยังไม่ส่งดวงจิตอาฆาตใต้ต้นไม้นั่นไป หมู่บ้านของพวกเจ้าก็จะไม่มีวันสงบสุข”