กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 44 เคราะห์สุนัข
ต้าเมิ่งและเสี่ยวเมิ่งต่างเดินไม่สะดวก ขาของเสี่ยวเมิ่งยังปวดอยู่ หลังแข่งวิ่งกันเพียงไม่กี่วินาที เขาก็รั้งท้ายอีกครั้ง
“อ๊าก! พี่ใหญ่ พี่สอง รอข้าด้วย! อย่าทิ้งข้าไว้สิ!!!” เสี่ยวเมิ่งมองพี่ชายทั้งสองที่วิ่งห่างออกไปเรื่อย ๆ แล้วตะโกนเรียกอย่างร้อนรน
เมิ่งคนรองวิ่งออกไปหลายสิบเมตรจึงหันกลับมามองเขา “เจ้าร้องอะไร? เจ้าจะทำให้พวกเราตกใจตายแล้ว!!!”
เวลานี้เสี่ยวเมิ่งไม่กล้าหันกลับไปมอง ได้แต่เดินกะเผลกพลางกล่าวว่า “มี... มี... มีมือคนข้างหนึ่ง!!!”