กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 230 ทิ้งความบาดหมางในอดีต
เมื่อได้ยินจวินจิ่วเฉินเอ่ยคำพูดอันน่าตระหนก ซ่งอี้และซ่งหว่านต่างก็ใจสั่นสะท้าน มองไปยังจวินจิ่วเฉินด้วยความเหลือเชื่ออยู่บ้าง
ทว่าซ่งอี้ถึงอย่างไรก็เคยผ่านความวุ่นวายในพระราชวังมาด้วยตนเอง ชั่วพริบตานั้นก็พลันคิดถึงเงื่อนงำสำคัญในเรื่องนี้ได้กระจ่าง
“ยาพิษนั่น……เป็นของปลอมรึ”
“มิน่าเล่าตอนนั้นเจ้าถึงได้ดึงดันไม่ฟังใคร ไม่ยอมส่งตัวคนให้ศาลต้าหลี่ไต่สวน แต่กลับยอมเสี่ยงถูกผู้คนประณามเพื่อใช้ทัณฑ์ส่วนตัวกับนาง ที่แท้……ก็เพื่อตบตาผู้อื่นนี่เอง”
ซ่งอี้คิดพลาง ในใจก็บังเกิดความเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาอีก
“แต่ในเมื่อตอนนั้นเจ้าอุตส่าห์เปลืองแรงคิดแผนลอบสังหารนาง เหตุใดจึงต้องยอมเปลืองเรี่ยวแรงถึงเพียงนี้เพื่อย้ายตัวนางไปเล่า”
เพราะการกระทำนี้ของจวินจิ่วเฉิน ตอนนั้นเขาจึงนึกว่าอีกฝ่ายต้องการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อจะชิงตำแหน่งนั้นมาเป็นของตนเองเสียอีก