กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 229 ยังไม่ตาย
ซ่งหว่านเห็นจวินจิ่วเฉินกับท่านพ่อยอม “สงบศึก” เสียที ก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด ก่อนจะวกบทสนทนากลับเข้าสู่เรื่องสำคัญ
“ท่านพ่อ ครั้งนี้ยามที่ท่านถูกลอบสังหาร มีสิ่งใดผิดสังเกตหรือไม่เจ้าคะ”
สองวันมานี้ซ่งอี้ได้ใคร่ครวญย้อนนึกถึงเหตุการณ์ลอบสังหารในวันนั้นอย่างละเอียดรอบคอบแล้ว จึงตอบรับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“มี คนที่มาในวันนั้น สมควรมีอยู่สองระลอก”
“กลุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นกลุ่มแรกแม้จะแสร้งทำเป็นโจรภูเขา ทว่าหากพิจารณากิริยาท่าทางยามเคลื่อนไหวอย่างถี่ถ้วน กลับรุกรับมีระเบียบ ถอยรุกมีแบบแผน ไม่เหมือนรูปลักษณ์ที่โจรภูเขาทั่วไปพึงมีแม้แต่น้อย สมควรเป็นทหาร หรือมิฉะนั้น…ก็เคยเป็นทหารมาก่อน”