ตอนที่ 146 ยืมดาบสังหารคน

ตอนที่ 146 ยืมดาบสังหารคน

เวลาใกล้ถึงยามอู่ ซูจื่อเหยาที่ค้างแรมอยู่ที่หอหงซิ่วมาหนึ่งราตรีเมื่อคืนนี้ก็จากมาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขดั่งต้องลมวสันต์ มาถึงภัตตาคารเมามายเซียนที่ถนนสายประจิม

ภัตตาคารเมามายเซียนเป็นทรัพย์สินและกิจการของจวนโหว เนื่องจากทำเลที่ตั้งไม่สู้ดีนัก ยามที่อยู่ในมือฮูหยินเผยแต่เดิมจึงมีรายรับไม่พอรายจ่าย ยังคงเป็นเจียงหว่านเฉียวที่เขียนจดหมายให้เจียงเจิ้งส่งผู้ดูแลกิจการมารับช่วงต่อ จึงค่อย ๆ กระเตื้องขึ้นมา

ทว่าเวลานี้ภัตตาคารเมามายเซียนกลับคึกคักอย่างยิ่ง ยิ่งกว่ายามที่เจียงหว่านเฉียวดูแลอยู่แต่เดิมเสียอีก

ตอนที่ซูจื่อเหยามาถึง เสิ่นเจียเหอกำลังตรวจตราสมุดบัญชีอยู่ในห้องบัญชี

หลังจากสั่งให้บ่าวไพร่ทั้งหมดถอยออกไปแล้ว ซูจื่อเหยาจึงมองไปยังเสิ่นเจียเหอด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง