ตอนที่ 145 ถลำลึก

ตอนที่ 145 ถลำลึก

ราตรีดึกสงัด ยามนี้เป็นช่วงเวลาที่หอหงซิ่วเนืองแน่นไปด้วยแขกเหรื่อ

ในเวลานี้ เบื้องหน้าฉากกั้นภาพทิวทัศน์ขนาดใหญ่ เนี่ยซวงซวงสวมกระโปรงผ้าโปร่งปักลวดลายงดงาม บนศีรษะประดับปิ่นทองและเครื่องหยก ย่างกรายแผ่วเบาแล้วนั่งลงอย่างชดช้อย

นางยกมือนวลเนียนขึ้นแผ่วเบา ดีดผีผาเบา ๆ เสียงฉินอันไพเราะกังวานพลันหลั่งไหลออกมาประหนึ่งสายน้ำ

ใต้เวที แขกเหรื่อผู้สูงศักดิ์นั่งกันเต็มขนัด ในนั้นมีขุนนางผู้สูงศักดิ์และบัณฑิตกวีที่สวมใส่แพรพรรณผ้าไหมอยู่ไม่น้อย บางคนตั้งอกตั้งใจฟังเสียงฉินบนเวทีอย่างยิ่ง บางคนกลับหันหน้าไปสนทนาหัวเราะร่าเริงกับสหาย

ทว่าที่นั่งตรงหน้าสุด บุรุษผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมแพรสีขาวจันทร์กำลังมองเนี่ยซวงซวงบนเวทีด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม ที่เอวคาดสายรัดเอวเส้นกว้างฝังอัญมณี ดูสูงศักดิ์ทว่าไม่ทิ้งความเสเพล