เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 255
แม้ไอลี่จะไม่ได้สนใจงานนี้เท่าไรนัก แต่การที่ตัวเองไม่อยากทำกับถูกไล่ออกนั้นเป็นคนละเรื่องกัน
เธอแบกรับความอับอายเช่นนั้นไม่ได้
เมื่อเห็นว่าคุณโจชัวเดินเข้าห้องทำงานไป ไอลี่จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรีบตามเข้าไป แล้วปิดประตูลง “คุณโจชัวคะ ทั้งหมดนี่เป็นฝีมือของอันค่ะ เธอคอยกีดกันและจ้องเล่นงานฉัน เธอคนนี้มีปัญหาจริงๆ ค่ะ”
โจชัวกลับรู้สึกว่าคนที่ดูจะมีปัญหาคือตัวเธอนั่นแหละ
อุตส่าห์เป็นคนฉลาดเฉลียวแท้ๆ ทำไมถึงเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับความคิดเดิมๆ จนหาทางออกไม่ได้กันนะ?
“ไอลี่ อย่าตัดสินคนอื่นด้วยอคติส่วนตัวเลยครับ อันเป็นคนฉลาดและมีความสามารถ เธอรู้ดีว่าเส้นแบ่งอยู่ที่ไหน และอะไรคือสิ่งที่ทำไม่ได้”
คนที่ฉลาดขนาดนั้น แถมยังมีภูมิหลังระดับหนึ่ง ย่อมไม่โง่พอที่จะเอาตัวเองไปเสี่ยงหรอก
อีกอย่าง โจชัวเองก็ไม่ใช่คนธรรมดาเสียเมื่อไหร่ เขาเป็นถึงลูกชายมหาเศรษฐี! แล้วเขาจะมีเหตุผลอะไรที่ต้องทรยศประเทศชาติตัวเอง?
มันฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด