กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 254
เพื่อนร่วมงานในหน่วยงานของเธอก็ชอบมาทานอาหารที่นี่บ่อยๆ มักจะโทรมาจองผ่านเธอประจำ แบบนี้พวกเขาเป็นสายลับกันหมดเลยไหมล่ะ?
ไอลี่หัวเราะหึๆ “ฉันเห็นมากับตา แต่ถ้าเธออยากให้ฉันเก็บเป็นความลับก็ได้นะ ฉันมีข้อแลกเปลี่ยนหนึ่งข้อ”
อันอี้ฉิงมองเธอด้วยสายตาเรียบเฉย แววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
เธอเข้าใจแล้ว ไอลี่ไม่สนใจหรอกว่าความจริงคืออะไร เธอแค่ต้องการโยนความผิดให้อันอี้ฉิงเพื่อจะกู้หน้าคืนมาเท่านั้น
“กิจกรรมของสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติในสัปดาห์หน้า เธอถอนตัวไปซะ”
นี่เป็นโอกาสที่หายากมาก ใครๆ ก็แย่งชิงกัน แต่ใครจะไปคิดล่ะว่ามันจะตกมาอยู่ในมือของอันอี้ฉิง
ทำไมต้องเป็นเธอ?
หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ไอลี่คงไม่รู้สึกไม่ยินยอมถึงเพียงนี้
อันอี้ฉิงหรี่ตาลง สรุปแล้วก็คือความอิจฉานั่นเอง