บทที่ 239

บทที่ 239

อันอี้ฉิงกลั้นใจไม่ให้พุ่งเข้าไปตบอีกฝ่าย “ได้ งั้นฉันจะแจ้งความโดยระบุชื่อว่าคุณรับสินบนที่ไม่ทราบที่มา บ้านหลังนั้นมูลค่าตลาดหกแสนหยวน ตามกฎหมายที่มีอยู่ตอนนี้ คุณจะต้องติดคุกไปตลอดชีวิต”

ใบหน้าของเหลิ่งเยี่ยนซีดเผือดราวกับกระดาษ ทั้งตกใจ ทั้งโกรธ ทั้งกลัว “อันอี้ฉิง เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือ? ฉันเป็นแม่แท้ๆ ของอาโม่กับเสี่ยวไป๋ ถ้าฉันติดคุก พวกเขาก็หนีไม่พ้นหางเลขไปด้วย เส้นทางวิจัยของอาโม่จะถูกขวาง ส่วนเสี่ยวไป๋ก็เป็นทหารไม่ได้อีก”

ความโกรธของอันอี้ฉิงพุ่งขึ้นถึงขีดสุด “ที่แท้คุณก็รู้ดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังยอมรับบ้านหลังนี้มา คุณตั้งใจทำแบบนี้สินะ นี่คือการแก้แค้นของคุณ?”

แก้แค้นลูกชายสองคนที่ไม่ได้ดั่งใจน่ะหรือ? แก้แค้นอดีตสามีที่ยืนกรานจะหย่าขาดจากเธอ?

บ้าไปแล้วหรือ? ในหัวของเธอมีแต่ฟางหรือยังไงกัน?

“การมีแม่แบบคุณคือความโชคร้ายของพวกเขา”